Laatst bijgewerkt op 1/1/2016


LAATSTE NIEUWS

30/10
Het is mooi geweest
30/09
Wingene Koers
12/08
Tegenvallers
19/07
Ereplaatsen in Vlaamse Ardennen
24/06
Hernemen
14/06
Ronde de l'Oise geen succes
7/06
27ste in Rijmenam
31/05
Zware Ronde v Belgie
18/05
Olympia Tour geen succes
2/05
5de in PK
26/04
15de in GP Affligem
20/04
Goed Nederlands weekend
7/04
9de in Monts & Chateaux
29/03
Rode trui in Normandie
26/03
Normandie halfweg
24/03
Normandie na dag 2
20/03
50ste in Handzame
18/03
35ste in Nokere Koerse
16/03
16de in de Kattekoers
11/03
20ste inWanzele
08/03
32ste in Rucphen (Nl)
01/03
Kuurne: Out na 2x lek
22/02
Val in sprint
18/02
Aangepast programma
15/02
Start van het seizoen

Volgende Wedstrijden

CIAO !


Gastenboek

Coninental Cycling Team


3M Fanstore





Elite zonder Contract (2014)




Templeuve Topcompetitie 8 (30 Augustus)
Te Templeuve werd de finale wedstrijd van de Topcompetitie gereden. Doordat de ploeg verzaakt had deel te nemen aan de 7de wedstrijd, namelijk de Havenpijl, maar koos voor de wedstrijd in London, was een eindoverwinning uitgesloten. Kenneth Van Rooi had de leiding met 122 punten, gevolgd door Gaetan Bille (101 ptn), Olivier Naessen (94 ptn) en Tim als 4de met 92 punten. Het maximale aantal punten per wedstrijd is 30. Niettemin had Tim er zin in om nog eens koers te maken. Dat zijn conditie terug op peil was had hij vorige woensdag in de Druivekoers al laten merken. Er dienden 16 ronden van 11 km afgelegd te worden. Telkens was er een kasseistrook van 1km maar de renners konden hier wel opteren om, weliswaa op een lint, het fietspad te kiezen. Halfweg de 6de ronde trok Tim ten aanval. Na enkele kilometer kreeg hij het gezelfschap van Joeri Stallaert, Frederik Robert, Antoine Demoitie, Loic Pestiaux, Ruben Pols en de buitenlanders Jonas Koch en Alexis Guering. Er zijn dan nog 120 km te rijden. De 8 bouwen een voorsprong uit van 2min20 maar na een breuk in het peleton begint de voltallige formatie acthervolging. Met de ex-profrenners Hulsmans, Peeters, Ruygh en Cordeel in de rangen weet men dan hoe laat het is. 50 km voor de finish worden ze terug gegrepen door een 35-tal renners. De rest, nog zo'n groep van een 40-tal renners, is verslagen. Een 100-tal renners bevindt zich dan al in de kleedkamers. Het slechte weer en de vele valpartijen hebben ee hoge tol. Tim blijft zich voorin nestelen maar het is nagenoeg onmogelijk om het spervuur van demarrages allemaal te beantwoorden. Er vertrekt een nieuw groepje. Eerst gaan ploegmaat Van Zummeren en Olivier Naessen. Ze krijgen verder Van Meirhaege, Van Rooi, Bille, Reynvoet, terug Demoitie,de Pool Wisniowski en de Nederlander Tietema mee. Bille valt aan en alleen Reynvoet, Wisniowski en Naessen volgen. De rest wordt gegrepen door het peleton. Daarin rijden de renners van Wanty, die niemand mee heeft in de spits, maar blijkbaar niet snel genoeg, want de 4 nemen anderhalve minuut. Na een nieuwe demarrage van Bille moet Reynvoet voorin de rol lossen maar zal toch nog 4de finishen. Naessen is de snelste voor Wisniowski en Bille. Tim sprint na o.a de spurtbommen Peeters, Farazijn, Stallaert en Demoitie 6de naar een 10de plaats in de rituitslag. Na 7 van de 8 manches eindigt hij met 112 punten als 4de in de Topcompetitie die geen wijzigingen meer ondergaat in de top-3: 1/ Kenneth Van Rooy (139 ptn), 2/ Gaetan Bille (129 ptn), 3/ Olivier Naessen (124 ptn). De top 10 wordt vervolledigd door Jef Van Meirhaeghe, Xandro Meurisse, Matthias Allegaert, Floris de Tier, Neils Reynvoet en Bert Van Lerberghe

Uitslag en fotos op de resultaten pagina



Druivekoers Overijse (27 Augustus)
Een van klassieke profwedstrijden in Belgie over een vrij lastig parcours (195 km) met al 4 jaar op een rij Bjorn Leukemans als winnaar. Deze keer kwamen de profploegen van Wanty, Belkin, Topsport Vlaanderen, NetApp-Endura en Wallonie-Bruxelles aan de start. Al vroeg in de wedstijd ontstond een kopgroep van 27 renners waarbij voor Team 3M Christophe Sleurs en Gert-Jan Devos waren vertegenwoordigd. Lotto (met Sean de Bie), Wanty (met Veuchelen) hadden slechts 1 mannetje mee. Belkin met Dennis Van Winden en Rick Flens slechts 2 en Topsport Vlaanderen was helemaal niet vertegenwordigd. Het was dan ook niet verwonderlijk dat met nog een 4-tal lokale ronden van 12 km voor de boeg alles te herdoen vielt. Behalve dan dat het parcours in combinatie met het hoge tempo (er werd uiteindelijk 44 km/u gemiddelde gereden) het peleton had uitgedund (uiteindelijk reden 99 van de 187 de wedstrijd uit). Tim zat bij de lokale beklimming in Overijse steeds voorin en mengde zich een aantal keren in aanvalspogingen. Toen bij de voorlaatste beklimming, bij het ingaan van de voorlaatste ronde, op 24 km van de finish dus, Leukemans zijn verwachte demarrage plaatste zat hij dan ook in diens wiel en was hij mee toen een selecte kopgroep van een 15-tal renners zich afzonderde. Hiebij dus Leukemans, samen met o.a. Wanty ploegmaats Baugnies en Kreder, Bram Tankink, Jelle Vanendert en Brian Van Goethem. Iedereen keek echter te veel naar Leukemans en nog voor het ingaan van de laatste ronde kwam het peleton terug. Sein voor Leukemans om terug in de aanval te gaan. Dit keer moest Tim passen. De voorgaande inspanning zat nog in de kleren ende laatste ronde was er te veel aan. Hij finishte in de staart van het peleton. Bij het groepje Leukemans konden in de slotkilometersnog enkele renners aanluiten waaronder Jasper De Buyst. Die sprintte zich 2de van het 10-koppige groepje voor zijn ploegmaat Van Asbroeck. Het was Jonas Vangenechten van Lotto die won. Leukemans zelf finishte 4de. Ook Jelle Vanendert, Bran Tankink en Baugnies eindigden voorin en waren dus duidelijk bij de beste renners uit koers. Olivier Naessen die voorbereiden werk verrichtte voor de winnaar finishte als 10de. Enkele tellen nadien liep het peleton binnen.

Uitslag en fotos op de resultaten pagina



BK Vossem (Overijse) (24 Augustus)
Een wedstrijd waarvan het parcours minder lastig was dan sommigen zich hadden voorgesteld of gehoopt. Wel mooie wegen maar slechts 1 enkele beklimming was uiteindelijk te weinig om het kaf van het koren te scheiden, zeker onder mooie weersomstandigheden en nauwelijks wind. Bovendien leek het alsof weinigen zin hadden om de koers hard te maken. Al na 5km kreeg een groepje van een 9-tal renners dan ook al een vrijgeleide. Dries de Bondt was zowat de enige echte favoriet die meewas. Voor Team 3M waren Stef Van Zummeren en GertJan Devos present. In de voorlaatste ronde kwam echter alles terug samen en was het duidelijk dat een massasprint nog moeilijk af te wenden was. Tim zette een demarrage bij het ingaan van de laatste ronde. Dries De Bondt volgde en ging nog even door maar zonder succes. De 2 opeenvolgende bochten voor het ingaan van de laatste rechte lijn zorgden voor een valpartij die de sprint ontregelde. Onder andere Kevin Peeters, Joeri Stallaert en Benjamin Verraes konden niet meedoen voor de overwinning. Ook Tim werd opgehouden en finishte als 42ste. Niettemin kreeg met Joeri Clauwaert het kampioenschap een mooie winnaar. Als zegekampioen was dit BK een ongelooflijke bekroning voor zijn regelmaat. Jammer echter voor ploegmaat Timothy Stevens die na een eerdere 3de en 4de plaats op het BK nu als 2de finishte. Ook hij had de titel verdiend ! Jori Van Steenbergen mocht als 3de mee het podium op.


Uitslag en fotos op de resultaten pagina


Samenvatting maand Augustus
Na een korte rustperiode in Juli startte Tim terug eind Juli met de kermiswedstrijd in Lichtervelde waar hij 8ste finishte. Uit de kopgroep van 9 moest hij 2 renners laten rijden. David Geldhof won voor Steven De Decker. Tim nam een alles of niets poging om in de laatste kilometer nog te ontsnappen maar werd terug gehaald. Na deze wedstrijd reed hij terug een aantal profkoersen en slechts 1 "kermiswedstrijd" te Lennik. Hierin werd hij 3de. Onder zijn initiatief werd een vroege vlucht teniet gedaan waarna hij op het selectieve parcours zelf direct ten aanval trok en 4 renners meekreeg. In de finale raakt hij samen met Serge Dewortelaere voorop, maar die wou niet met Tim naar de streep. Twee renners keerden terug en Tim Diependaele kon op enkele kilometer van de finish verrassen met een uitval. In de sprint voor de 2de plaats werd Tim dan nipt geklopt door de Waal Antoine Warnier. Serge Dewortelaere werd 4de. De "grootste" wedstrijd was de London Prudential Ride waar niet minder dan 8 ProTour ploegen aan deelnamen. Tim was op de rechtstreekse uitzending (BBC/Eurosport) constant voorin te zien tot hij samen met een renner voor hem ten val kwam en door de ontstane breuk een 50-tal renners ervandoor gingen. Hij kon de wedstrijd uitrijden als 79ste. 101 van de 147 renners reden uit. Als opwarmertjes reed hij de prof "kermiskoersen te Dentergem en Buggenhout. Op dat moment miste hij blijkbaar nog de nodige trainingskilometers want kon geen rol van betekenins spelen. In Dentergen finishte hij in het peleton. De wedstrijd werd gewonnen door Stijn Steels die samen met Yves Lampaert over de streep kwam. In Buggenhout werd hij met het laatste peleton uit koers genomen. Pieter Jacobs was hier de winnaar. Later was er eveneens de profkoers GP Zottegem waar hij als 42ste in het peleton finishte. Hij was hier duidelijk in betere doen maar doordat geen enkele 3M renner mee was met een vroeg ontsnapping moest hij echter al te veel werk in de achtervolging opknappen zodat hij in de finale krachten te kort kwam. Tussendoor reed hij eveneens de interclub te Reningelst Met 169 kwam men aan de start voor deze interclub. In eerste instantie vormde zich een kopgroepje van 9 met ploegmaten Devriendt en Van de Bogaerde. Later sloten 17 renners aan waarbij alle 3M pionnen, dus ook Tim. In de fnale konden ook nog Verraes en Calleeuw aansluiten. De ploeg koos de kaart te trekken van rassprinter Devriendt die schitterend afwerkte. Tim finishte samen enkele ploegmaten in de staart van de groep nadat ze de laatste 10km constant het tempo hadden hoog gehouden om het tot een sprint te laten komen.



Uitslag en fotos op de resultaten pagina



Omloop Het Nieuwsblad Topcompetitie 6 (Zottegem (5 Juli)
Tim had hoge ambities voor deze 6 topcompetitiewedstrijd. Niet alleen is het parcours een kolfj naar zijn hand maar vorige weekend had hij nog een uitstekende conditie ge-etaleerd op een vergelijkbare omloop. Alleen een te late reactie op de vroege vluchters en het nadien woekeren met zijn krachten hield hem in Erpe-Mere van een goeie uitslag. Hij was dan ook van plan zijn leidersplaats met verve te verdedigen en mogelijks nog te verstevigen. Het draaide echter onverwachts anders uit. Al in het eerste uur kreeg hij last van buikklachten wat hem weerhield om zich voldoende vooraan te positioneren toen na de Taaienberg al de goeie vlucht met 16 renners vertrok. Zowat alle favorieten en grote blokken waren vertegenwoordigd behalve Tim en de 3M ploegmakkers. Even nog probeerde Tim een tegenreactie met Rob Ruygh, Olivier Pardini en Klaas Sys, maar hij miste de kracht en moest samen met Sys de eerste 2 laten rijden. Ook zij geraakten echter niet meer in de spits van de wedstrijd. De 16 vochten het in de lokale ronden uit. Het was net als vorig jaar Dimitri Claeys die won, deze keer voor Dylan Teuns en Jef Van Meirhaeghe. Even later volgden Olivier Naesen, Xandro Meurisse en  Kenneth Van Rooy die zo belangrijke punten pakten. Ook in de verbrokkeling die na de 16 volgde moest Tim de beteren voor zich laten en finishte uitgeblust pas op een 43ste plaats. Hij verspeelt op die manier zijn leidersplaats aan Kenneth Van Rooy (100 ptn) die gevolgd wordt door Naesen met 94 punten. Tim zelf staat nu 3de met 92 punten, nog 3 puntjes meer dan Xandro Meurisse. Met nog 2 wedstrijden voor de boeg, de Antwerpse Havenpijl op 10/8 en Templeuve op 30/8 lijken dit belangrijkst overgebleven kandidaten voor de eindzege in de Topcompetitie.

Op de kasseien in Mater

Uitslag en fotos op de resultaten pagina



Dwars door de Vlaamse Ardennen (Erpe-Mere) (29 Juni)
Deze eerste editie was een spektakel rijke wedstrijd en dat kon bijna niet anders met elkaar snel volgende beklimmingen van Valkenberg, Saint-Sauveur, de Trieu, Paterberg, Kortekeer, Steenbeekdries, Taaienberg, Eikenberg en Leberg (aansluitend op de kasseien van de Haaghoek. Na de Valkenberg ontstond een kopgroepje van 6 met ploegmaat Druyts, Alphonse Vermote, Serge De Wortelaer, Tom Bosmans, Kevin Eeckhout en Jens Geerinck. Tim ging nog voor de Trieu in de tegenaanval, samen met ploegmaat Stef Van Zummeren, Bert Van Lerberghe, het Lotto-duo Van Meirhaeghe en Van Rooy en verder Alexander Cools van Vastgoed Service. Na de Paterberg kregen ze het gezelfschap van Dimitri Claeys en Olivier Naessen en op de top van de Kortekeer ook het eerste deel van het peleton, een 25-tal renners. Tim, Bert Van Lerberghe en Naessen gingen nog even door op de Steenbeekdries maar in de aanloop van de Eikenberg kwam men terug. Het was dan Dimitri Claeys die voor een eerste keer zelf ging. Bert Van Lerberghe, Tim, Naessen, Meurisse en Jens Adams volgden. Onder impuls van de Lotto renners keerde de groep echter nogmaals terug. De uiteindelijke breuk viel op de Leberg. Tim zat na de afdeling van de Haaghoek rond de 10de positie en dat was net iets te ver toen eerst Adams en Meurisse, gevolgd door Claeys, Naessen en Ballet aangingen. Voor Tim moest men immers een gaatje laten en op de smalle beklimming van de Leberg kreeg Tim niet direct doorgang. Het 5-tal stoomde door tot bij de kopgroep, die na het afvallen van Eeckhout nog 10 man sterk was. Het groepje viel nog uiteen na een ontsnapping van Meurisse. Nadat die werd teruggegrepen ging Claeys solo naar de overwinning. Gerry Druyts werd 2de voor Meurisse en Naessen. Tim eindigde als 17de in een achtervolgend groepje dat zich nog van het peleton had losgerukt in de lokale ronden over vlakke wegen rond Erpe-Mere.

Boven op de Eikenberg in de tegenaanval

Uitslag en fotos op de resultaten pagina



Halle-Ingooigem (25 Juni)
Deze profkoers eindigt traditioneel op een massasprint. Het was deze keer niet anders. Een vroege vlucht met o.a. ploegmaat Tom De Vriendt werd in de laatste ronde bijgebeend door het peleton. In de eerste helft van de koers was er wel eventjes een afscheiding van een 30-tal renners in de tegenaanval. Tim was present en bevestigde daarmee zijn goeie conditie. Ook in de sprint, die hij aantrok voor ploegmaat Juodvalkis zat er een mooie ereplaats in maar hij moest voor een terugvallende renner van Lotto-Belisol in de remmen. Het was de Fransman Arnaud Demare die de wedstrijd won voor Kris Boekmans en Michael Van Staeyen.

Uitslag op de resultaten pagina


Ardense Pijl Topcompetitie 5 (22 Juni)
De "Pijl" is de 5de van de totaal 8 Topcompetitiebehoort en behoort zonder twijfel tot de zwaarste wedstrijden in Belgie. Met Xhierfomont, Haute-Bodeux, Wanne, Rosier, Vecquee en Mont-Theux en de Cornesse staan niet minder dan 7 gekende hellingen op het menu. Daarna volgen enkele mindere goden en ook in de lokale ronden gaat het steevast op en neer. Slechts na enkele kilometer konden 16 renners wegrijden nadat zich een valpartij voltrok. Jammer genoeg was niemand van 3M mee in deze vlucht. De voorsprong groeide tot 2 minuten en het peleton werd langzaam maar zeker uitgedund. Tim kreeg nogmaals een lekke band, dit bij de aanvang van de Xhierfomont en het duurde een hele tijd voor hij van de inspanningen was bekomen. Op de Wanne bevond hij zich nog in de 2de groep maar die kon in de aanloop naar de Rosier aansluiten bij het eerste stuk van het peleton. De Rosier en de Vecquee kwam hij goed door. Op dus naar de Cornesse. Daar ging voorin Loic Vliegen gevolgd door zijn BMC ploegmaat Stefan Kung in de aanval en spatte de kopgroep uit elkaar. Tim bevond zich in de voorste gelederen van het peleton. In de lokale ronden werden behalve de 2 leiders de rest opgeraapt en waren er nog pogingen om uit de achtervolgende groep, amper nog 28 renners tellend, weg te geraken. Dit o.a. door ploegmaten Jimmy Janssens en Gregory Franckaert. Alleen Boris Dron en Thomas Wertz slaagden daar nog in en finishten in het zog van Loic Vliegen die de laatste kilometer was achtergelaten door de winnaar Stefan Kung. Tim perstte er nog alles uit om zijn leiderstrui in de topcompetitie te behouden en dat lukte. Hij finishte als 19de. Dichtste belager Matthias Allegaert finishte niet maar "prof" Gaetan Bille finishte als 7de en Kenneth Van Rooy als 15de. Zo maken ze punten goed en volgen nu op respectievelijk 6 en 8 punten. Ook Olivier Naessen, 10de, nadert tot op 20 punten.



Uitslag en fotos op de resultaten pagina



Memorial Van Coningsloo Topcompetitie 4 ( 8 Juni)
Deze koers kende in de traditionele ontsnapping in de eerste helft, waar de beklimming van de Smeysberg 2x op het menu staat. Eveneens traditioneel is dat deze vroeg vlucht meestal wordt gegrepen voor het binnerijden van Bonheiden/Rijmenam waarin de 5 lokale ronde meestal toch voor enige afsheiding zorgt. Het was deze keer niet anders. Gelukkig, want in de vroege vlucht waren, met Gaetan Bille en Kenneth Van Rooy, 2 naaste belagers in de Topcompetitie aanwezig. In de lokale ronden konden in 2 schuifjes dan 10 renners een lichte voorsprong nemen. Opnieuw waren Bille en Van Rooy van de partij. De 3M mannen kwamen echter in actie toen de voorsprong opliep tot een goei halve minuut. Toen de achtervolgende groep op een 15 seconden naderde waagde Tim samen met Neils Reynvoet, Dimitri Claeys en Olivier Naessen de sprong naarvoor. Dit met succces. Echter geringe tijd later kwamen nog 17 renners aansluiten zodat op een 10 kilmoter voor de finish 31 renners voor de zege konden strijden. De Nederlander Rob Ruygh (Vastgoedservice en vorig jaar Vacansoleil) slaagde erin een lichte voorsprong te nemen en die te behouden. In de sprint voor de 2de plaats was Nicolas Vereecken de snelste voor Olivier Naessen, Xandro Meurisse, Kenneth Van Rooy, Olivier Pardini en Tim die dus 7de werd. Hiermee hield hij snelle mannen als o.a. Neils Reynvoet, Jori Van Steenbergen en Bert Van Lerberghe achter zich, en wat belanrgrijker was, eveneens Matthias Allegaert en Gaetan Bille, zijn dichste belagers in de Topcompetitie. Tim heeft nu 9 punten voorsprong op Allegaert, 13 op Van Rooy en 19 op Bille. Binnen 2 weken staat de Flecher Ardennais op het programma en nog es 2 weken later de Omloop het Nieuwsblad. De Topcompetitie als leider afsluiten na deze 2 zware wedstrijd zou een serieuze optie op eindwinst kunnen zijn. Het is dan ook logisch dat hij zich op deze wedstrijden bijzonder wil focusen.

Sprint voor de 2de plaats


Uitslag en fotos op de resultaten pagina



Ronde van Belgie (28 Mei-1 Juni)
Met slechts 2 dagen na de Tryptique was het de vraag hoe Tim deze zware rittenkoers bij de profs zou verteren. De eerste 2 dagen ging het vrij goed. Hij miste telkens op een haar de vroege ontsnapping en kon zich zowel in Buggenhout als in Knokke op een 3-tal kilometer van de finish telkens in het zog van de winnaar Tom Boonen nestelen, zowat in 30-40ste positie, toen het 65 km /u richting finish ging. In die laatste kilometers zat er echter niet meer in dan min of meer zijn positie behouden terwijl Tommeke aan 70 km/u richting overwinning stoof. Tim finishte in de massaprinten 40ste en 50ste. Diezelfde avond voelde hij zich echter niet goed worden en de dag erop was zijn tijdrit dan ook matig. Hij finishte 110de op 2min37 van winnaar Tony Martin. De volgende rit kondigde zich zwaarder aan. De start en ook de finale over een heuvelachtig parcours had plaats rond de l'Eau de Lacs d'Heure. Hierbij moest 4 keer de "Petit Poggio" beklommen worden. Tim voelde zich niet volledig gerecupereerd van de vorige koersdagen in deze zaterdag rit. De eerste 2 beklimmingen waren nog ok. Door voorin het peleton de klim aan te vatten kwam hij goed door. Bij de 3de beklimming had hij echter zijn positie voorin niet kunnen bemachtigen en moest hij de klim achterin aanvatten. Hij moest de rol lossen samen met de al hard werkende Stijn Vandenbergh. Ploegmakker Jimmy Janssens reed ondertussen met 5 renners voorop. De laatste ronde spatte het peleton echter onder de hoge snelheid helemaal uiteen. Sylvain Dillier hield het voorin langst vol maar moest uiteindelijk ook buigen. Met een man of 40-50 stormde men naar de aankomst waar Andre Greipel met groot overwicht de sprint won. Ploegmakker Gerry Druyts werd bijzonde mooi 8ste ! Tim drong niet meer aan en kwam in een klein groepje op ettelijk minuten binnen. Hij beslsite de laatste rit als vorm van training slechts de eerste helft mee te rijden en bij de passage van de aankomst stapt hij dan ook af. Dit met voor ogen een volledige recuperatie voor de belangrijke topcompetitiewestrijd Waver-Rijmenam van volgend weekend, waar hij zijn leidersplaats wil verdedigen. Ook in deze laatste rit liet Jimmy Janssen zich in de laatste 10 km in de aanval opmerken maar werd er terug met een groepje van een 30-tal renners gesprint. Ditmaal won een andere Duitser, Paul Martens. Duitsland boven in deze ronde want Tony Martin won de ronde voor de 3de keer op rij. Uitslagen en fotos op de resultaten pagina

Start van de tijdrit in Diksmuide



Tryptique Ardennais (23-25 Mei)
De eerste en minst zware rit vertrok in Kelmis (La Calamine) en eindigde in Raeren. Na een eerst maal Signal de Botrange probeerde Tim een aanval op te zetten, echter zonder succes. Even nadien reden echter in 2 schuifjes 18 renners weg en was hij niet van de partij. Bovendien zat hij gevangen want in de kopgroep waren GertJan De Vos en Stef Van Summeren voor 3M vertegenwoordigd. 2 van de BMC renners (Loic Vliegen en Lukas Spengler) konden zich bij het ingaan van de lokale ronden afzonderen, samen met Gaetan Bille, Fabio Polazzi en de Nederlander Jelmer Asjes.De 3M pionnen echter niet. Deze werden samen met de rest van het groepje bijgebeend maar op de eerste 5 kon in de laatste 10 km niks meer goedgemaakt worden zodat die konden sprinten voor de zege. Die ging naar Loic Vliegen (BMC). Tim finishte als 29ste. Gezien een goed klassement veraf was ging Tim de 2de dag voluit voor de bergtrui. Er stonden niet minder dan 10 helling op het menu tussen de start in Butgenbach en de aankomst in Lontzen. Na de 1ste helling, na zo'n 20 km wedstrijd, ging Tim in de aanval met Joachim Vanreyten (EFC-QS) en Sam Lennertz (Vastgoed). De 3 verzamelden al snel 2 minuten voorsprong. De BMC ploeg hield die dan gedurende een gehele tijd constant. 6 opeenvolgende hellingen kwam Tim als 1ste boven. Alleen op de Edelstrasse in Eupen moest hij Vanreyten voorlaten doordat hij even van de fiets moest om zijn afgevallen ketting er terug op te plaatsen. Ondertussen werd mede door de Willems-Veranda ploegmaats van Bille de snelheid in het peleton opgedreven en nog voor het oprijden van het lokale parcours, na 110 km koers, was alles te herdoen. 3M Pogingen van Van Summeren, De Vos en, in de ultieme kilometers, van Jimmy Janssens ten spijt ging een grote groep voor winst sprinten. De aankomst lag hierbij op de top van een kleine helling. Alexander Maes (Soenens) was de snelste voor Tom Bohli (BMC) en Xandro Meurisse (Loto). Tim finishte 61ste. In de ceremonie gingen bijna alle truien verkeerdelijk naar Loic Vliegen, want door een betere rituitslag nam de Nederlander Asjes de gele trui over (weliswaar in dezelfde tijd) en Bohli de groene trui. Tim mocht net zoals vorig jaar de witte trui van het bergklassement aantrekken. Na een slechte nachtrust en onvoldoende hersteld van de inspanningen van de dag voordien, kende Tim een slechte laatste dag. Dit op het zwaarste parcours van de 3 dagen, met start en aankomst in Trooz. Op de Vecquee moest kwam hij al in het 2de gedeelte van het peleton terecht. Samen met ploegmaten van Summeren en Pot kon hij de achterstand van 40 seconden nog goedmaken maar op de 1ste van de 2 hellingen in de lokale ronde moest hij er terug af. Hij drong niet meer aan en kwam op grote achterstand binnen. Dit denkend aan deelname aan de Ronde van Belgie die na 2 dagen rust al volgt. De bergtrui kwam immers niet meer in gevaar. Na de zwarte trui van de rushes vorig jaar, kon hij dus terug met een klassementstrui huiswaarts. De laatste etappe ging naar Xandro Meurisse. Loic Vliegen werd eindwinnaar voor Gaetan Bille en Spengler.

Uitslag en fotos op de resultaten pagina

Op het podium met de top-3 in het klassement



GP Criquiellion Topcompetitie (nr3) (17 Mei)
Het hertekende parcours had de bedoeling de koers selectiever te maken en de traditionele massaprint te vermijden. Er dienden 6 lokale ronden afgelegd te worden met telkens de Denderoordberg. De helling op klinkertjes van zo'n 800 meter aan 8% was echter onvoldoende. Bovendien waren de weersomstandigheden ideaal en weigerde het sterke (?) blok van Wanty (aan de start met Baugnies, Seeldrayers, De Vreese) om de koers hard te maken, ze hadden nochtans geen enkele topsprinter mee... Een achtal renners koos bij het aanvangen van de lokale ronden (6 x 17km) voor de aanval. Hiebij als ploegmaat GertJan Devos, die zijn zinnen gezet had op het bergklassement. Verder als meest bekenden Dieter Bouvry en Axel De Corte. Die laatste 2 hielden het langst stand en werden op 20 km van de finish vergezeld van 17 renners, waaronder Tim en ploegmaat Jimmy Janssens. Ze kregen echter niet meer dan 30 seconden en werden terug bijgehaald op 10 km van de finish. Baugnies versnelde nog maar werd enkele kilometer verder ook bijgebeend. De massasprint werd gewonnen door Kevin Peeters (Vastgoed Service) voor Bert Van Lerberghe en Kevin Deltombe. Tim sprintte naar een verdienstelijke 11de plaats en pakte op die manier 16 punten voor de Topcompetitie. Dit bleek genoeg om de leiderspositie in handen te nemen. Hij heeft in totaal na 3 wedsrijden 53 punten, 3 meer dan Matthias Allegaert. Kevin Deltombe volgt als 3de met 45 punten. Eerstvolgende wedstrijd is Waver-Rijmenam op 8 juni. Eind juni en begin juli staan met de Ardense Pijl en Omloop het Nieuwsblad 2 echte topwedstrijden op het programma. Voor Tim volgt nu eerst de Tryptique Ardennais (vorig jaar 11de) en hoogstwaarschijnlijk de Ronde Van Belgie.

Uitslag en fotos op de resultaten pagina

Tim krijgt na de wedstrijd op het podium een improviseerde trofee voor leider in de Topcompetitie



Circuit Wallonie Topcompetitie (nr2) (11 Mei)
De hevige wind en de regenbuiten beloofden voor deze 2de wedstrijd van de topcompetitie een beslissende rol te spelen. Na een 50-tal kilometer verliep het parcours van Zuid naar Noord en hiervan maakten de renners gretig gebruik om de westenwind te benutten voor het trekken van waaiers. Verschillende keren ontstonden breuken in het peleton maar na 3 uren koers groepeerde zich toch nog een vrij groot peleton. Ploegmaat GertJan De Vos reed samen Alphone Vermote en 2 anderen een tijdje voorop. Ze mochten tot 1min30 nemen, en ook een tegenaanval van een 20-tal kon even 30 seconden nemen, maar dat was het dan. Met nog 40 km voor de boeg trok Tim door op een kasseistrook. Er ontstond even een gaatje maar hij had een 2de versnelling nodig om er definitief van door te gaan. Steun kwam er van Dimitri Claeys, de Nederlanders Maurrits Lammertink en Rob Ruygh (vorig jaar nog beiden Vacansoleil), Johan Coenen en Ludwig De Winter. Alleen deze laatste mog tot nog toe geen profcontract tekenen. Nog voor de 1ste beklimming van de steile Petit Try bij het ingaan van het lokale parcours te Lambusart konden ze 40 seconden nemen en ook bij de 2de beklimming bleef die voorsprong gehandhaafd. Tim oogde 2 keer bijzonder fris. De 1ste beklimming nam hij direct in het zog en naast Claeys en Lammertink. De 2de beklimming leidde hij. Dit bleek achteraf een verkeerde keuze want effen voor de top kozen laatsgenoemde renners van achter zijn rug het hazepad. Tim dacht even dat Rob Ruygh het gaatje zou dichten (Ruygh finishte 20ste in de Tour !) maar dat was verkeerd gegokt. De 2 waren er van door en Lammertink won de sprint voor Claeys. De laatste beklimming verliep moeizamer voor Tim. Ploegmaat Jimmy Janssens, Floris de Tier en Louis Vervaeke, 3-gevleuglde klimmers, ontsntapten uit het peleton en hadden de kopgroep vervoegd. Tegen hun versnelling had Tim geen verhaal. Ook Coenen (die zich gehele tijd afzijdig had gehouden) en De Winter gingen hem nog voor. Tim finishte dus 8ste. Ruygh kreeg een chasse patat en werd nog door het eerste deel van het peleton voorbijgesneld voor de finish. Hij finishte 17de. In de Topcompetitiestand heeft Tim nu 37 punten. Floris De Tier en Gaetan Bille leiden met 43 punten, gevolgde door Matthias Allegaert en De Winter , 40 punten, Jimmy Janssens en Tom Dernies 38 punten.

Uitslag en fotos op de resultaten pagina

Tim leidt de voorlaatste beklimming van de Petit Try, gevolgd door o.a. Johan Coenen, Dimitri Claeys en Rob Ruygh



PK Wetteren (4 Mei)
Tim had geen doel gemaakt van dit PK. Daarvoor was het parcours niet selectief genoeg. Er kwamen niet minder dan 179 renners aan de start waarbij het Cibel-blok het sterkste oogde. Dedecker, Naessen, Matthias en Thomas Ongenae en Kevin Callebaut hadden immers allen reeds zeges gehaald eerder dit seizoen. De wedstrijd op een biljartvlak parcours tesamen met de omstandigheden (geen wind, zon en aangename temperaturen) maakten dat de renners met een snelheid van 46 km/u het eerste uur volmaakten. In het 2de uur kon Tim zich niettemin, samen met o.a. Dimitri Claeys en Van Cauwenberghe loswerken, maar meer dan 15 seconden kregen de 4 nooit. Dit was vooral te wijten aan de Cibel renners die direct de achtervolging in zetten met 5-6 renners. Het was mooi om zien hoe Gregory Franckaert trachtte te storen voorin. Van een echte ploegmaat gesproken ! Een tweede aanval met terug van Cauwenberghe en deze keer Kevin Neyrinck, Thomas Ongenae en Francesco Van Coppernolle mocht wel een minuut nemen, maar kon die eveneens niet vasthouden. Tim had het begrepen dat aanvallen in een vroeg stadium nutteloos was en draaide rustig mee in de eerste gelederen van het peleton. Het ingaan van de laatste ronde was het voor talloze aanvallen maar door het hoge tempo kon niemand wegraken en kondigde zich een ruime groep aan om voor de winst te sprinten. Die ging voorspelbaar (althans voor Tim) naar Joeri Stallaert die met ruime afstand won. Tim zette iet te laat aan om aanspraak op het podium te kunnen maken en finishte als 7de. Naessen en Lava mochten mee op de laafste schavotjes. Verder eindigden ook nog De Decker, Caethoven en Callebaut voor hem.

Uitslag en fotos op de resultaten pagina



2-daagse Gaverstreek (19-20 April)
Het was de eerste rit met start en aankomst nog es genieten van de koers. De renners hadden er zin in en die van 3M gooiden er snel de beuk in. Reeds voor het starten van de heuvelzone moest een 30-tal de rol lossen. Met beklimmingen van de Kanarieberg, Stationsberg, Oude Kwaremont en Trieux waren er voldoende obstakels om de koers hard te maken. De renners van Cibel luidden de aanvalsklok maar Tim en Gerry Druyts waren zeer attent en reageerden onmiddellijk. Druyts en Bjorn de Decker gingen er al van door na de Kanarieberg. Na Donderij en Stationsberg sloot Tim aan met Olivier Naessen en Jori Van Steenbergen (beide Cibel), Piet Allegaert (EFC), Kevin Hulsmans, Kess Heytens, Dimitri Claeys, Benjamine Verraes, Christophe Deguelle en de Nederlander Huenders. Een mooi groepje dus. Na de Trieu kwamen ook nog Mattias Allegaert, Fabio Polazzi, Dimitri Peyskens en Aime De Gendt aansluiten. Bij het ingaan van de laatse lokale ronde van 12.5 km plaatste Tim een demarrage. Olivier Naessen en Christophe Deguelle volgden. Even later sloot ook Aime De Gendt aan. De 4 verzamelden 20 seconden bonus en mochten sprinten voor de zege, nadat Tim toch nog es, zonder succes weliswaar, had proberen het hazepad te kiezen. Tim finishte in het wiel van De Gendt maar kon wel nog de snelle Naessen voorblijven. Bij de achtervolgers, waarbij nog Kerf en Legley waren aangesloten, won ploegmaat Druyts de sprint.

De 2de rit met start en aankomst in Deerlijk ging over de Saint-Sauveur, de Varent en terug de oude Kwaremont. De helling lagen in tegenstelling met rit 1 echter verder verspreid van elkaar. Reeds voor de Saint-Sauveur kozen Thomas Ongena, Steven Doms, Mike Terpstra, Tom Oerlemans en Kurt Geysen voor de aanval. Alle aanvallers volgden in het algemeen klassement echter op minstens 52 seconden. Het 3M team ging met zijn allen het tempo van het peleton bepalen en hield de voorsprong binnen de 45 seconden. Aan de voet van de Oude Kwaremont waren ze er echter aan voor de moeite. Gerry Druyts kwam als eerste boven met in zijn spoort Naessen en Terpstra. Tim volgde iets later. Echter, in tegenstelling tot de dag voordien bleef een vrij omvangrijke groep tesamen. Tim probeerde daarna de bakens te verzetten door op de Holstraat te demarreren met Matthias Allegaert. Dimitri Claeys sloot aan. Met zijn drie was het echter onbegonnen werk om tegen het nog omvangrijk peleton voorop te blijven. Na nog enkele pogingne van verschillende renners eindigde de rit op de logische sprint. Tim hielp zijn ploegmakkers Stevens en Druyts die op 3 en 2 finishten maar de zege aan Kevin Peeters moesten laten. Tim bleef op die manier 2de in de rangschikking. Met Tim (2x 2de), Gerry en (2de en 2x 5de) Timothy (3de) verzamelde 3M (2de in het ploegklassement) dus een rits ereplaatsen maar geen hoofdvogel. Met de conditie die o.a. Tim en Gerry Druyts demonstreren kan het niet anders dat die in het verschiet is.

Uitslag en fotos op de resultaten pagina







GP Pino Cerami (12 April)
De zoveelste profwedstrijd dit jaar en Tim kon zich opnieuw tonen. Het eerste uur werd er een razend tempoop nagehouden van 47.5 km/u. Er was dus geen wegkomen aan. Toen viel het echter volledig stil toen en kregen de 2 Italianen De Pagani en Cecchinel zomaar even 8 minuten kado. Het wedstrijdverloop is dan ook snel geschreven. De 2 werden in de voorlaatste lokale ronde ingegrepen en dat was het sein voor de enige kansvolle ontsnapping van de dag. Tim, die duidelijk deze finale had afgewacht kon, had voldoende krachten om mee te springen, dit in het wiel van Jerome Baugnies. De andere renners waren Velits (Omgea Pharma), Barbin en Canola (Bardiani), Esrshov en Lagutin (RusVelo), Duval (Roubaix), Leonardi (Area Zero), Pardini (Veranda Willems), Pestiaux (Wallonie-Bruxelles) en Tusveld (Rabobank Development team). Ze kregen echter nooit meer dan 15 seconden voorsprong en het nu razend peleton steefde op een massasprint af. Tim deed nog een laatste inspanning door ploegmaat Stevens en De Man op 3km van de finish af te zetten in het wiel van de latere winnaar Allesandro Petacchi. Jonas Vangenechten (Lotto), en winnaar van vorige editie, werd 2de. Ploegmaten Vermeulen, De Man en Stevens werden 17de, 19de en 21ste.

Uitslag

Fotos





Monts et Chateaux (4-6 April)
De 2de ronde van 2.2 niveau op rij. Dat M&C veel faam geniet behoeft geen betoog. Het palmares zegt genoeg. De winnaars van de laatste 15 jaar zijn ondertussen allemaal prof. Nochtans werd de laatste 5 jaar het parcours herleid tot "minder selectief". De eerste dag is zo goed als vlak en eindigt steevast op een massasprint. De 2 dag bevat een 10km tijdrit gevolgd door een TE KORTE etappe over 95 km, weliswaar met 3x beklimming + aankomst op de Mont l'Enclus, de Kluisber langs Waalse kant. De laatste etappe oogt zwaar met het aandoen van de Pays de Colinnes, maar vanaf de heuvelzone tot aan de aankomstlijn in Doornik ligt nog 50km waarin veelal een hergroepering plaatsgrijpt. Tim liet het niet aan zijn hart komen en beloofde aan te vallen. De enige goeie taktiek want tegenover de tijdritspecialisten kon hij enkel de schade beperken. Dat deed hij trouwens uitstekend. Hij reed 35 seconden sneller dan vorig jaar en beperkte zijn achterstand tot de winnaar, de Engelsman Dibben, tot 30 seconden. Op de eerste dag, van Antoing naar Quevaucamps, ging hij samen met 4 andere renners even door na de eerste beklimming na een goeie 30km, maar de vluchters zagen snel in dat een lange vlucht met zo weinig geen kans op slagen had. Even later gingen ploegmaat Van Summeren, met de latere bergkoning Ancieux EN de latere eindwinnaar, de Engelsman Doul , wel voor een lange vlucht, maar in de 1ste lokale ronde werden ze gegrepen. Tim probeerde dan maar, baatte het niet schaadde het niet, en samen met Walt De Winter probeerde hij het op een 5-tal kilometer van de finish. Ze kregen echter nooit meer dan 10 seconden van een jagend peleton, waarin de sprinters zich opmaakten. De Nederlander Andre Looij won het pleit. Tim finishte 33ste nadat hij in de remmen moest.

De 2de rit dan met 3 beklimmingen van de Kluisberg en de Horlain (iets verder op richting Amougies), gevolgd door de aankomst boven op de Kluis. Na 2 beklimmingen, in de voorlaatste ronde, met nog zo'n 20 km voor de boeg, plaatste Tim een eerste aanval. Geen van de grote ploegen had er blijkbaar zin in en allen speculeerden ze blijkbaar op de ultieme beklimming van de Kluis. Enkel Axel de Corte pikte aan. Het peleton kwam echter snel terug en Tim ging een 2de keer. Deze keer volgden Antoine Demotie en jawel terug Walt de Winter. De 3 kregen een voorsprong van 35 seconden en even was Tim virtueel leider. Op de Kluis hadden ze 26 seconden maar in de afdeling ging een groep van 7 in de tegenaanval. Hierbij de QS renners De Tier en De Clercq, Tiesj Benoot (2de in de 1ste rit) en de Oostenrijker Konrad. De 7 pikten vooraan in, maar net voor de ultieme beklimming naar de finish kwam het nog 40 koppen tellend peleton eveneens aanpikken. De spurt werd gewonnen door Konrad voor Benoot , De Winter en de Tier, die blijkbaar nog reserves hadden. Tim had echter zo goed als alles opgebruikt en finishte in de staart van de groep. Doordat hierin een breuk was ontstaan verloor hij 13 seconden op de winnaar.

De slotrit dan. Met nog 60km voor de boeg ging Tim in de tegenaanval op 2 renners van Doltcini: Steve Bekaert en Serge De Wortelaer. Hij kreeg eerst 5 en dan nog es 2 renners mee: een erg sterke en aanvallend rijdende (1 van de weinigen uit de sterke teams  QS en Lotto) Benjamin de Clercq. Verder 2 Rabobank renners : wereldkampioen veldrijden Mike Teunisse en Van Dongen, Rick Ottema (Doltcini), Delfosse, Pestiaux en een Astana renner. Met 3 Doltcini en 2 Rabobank renners zat er duidelijk muziek in deze aanval. Even later echter kwamen nog 15 renners aansluiten met niet minder dan 4 renners van EFC-QS: Mijngheer, Van Lerberghe, De Tier en Bouvry. Ook groen trui en 2de in de stand, Benoot was mee met ploegmaat Ruben Pols. Echter geen spoor van de geletruidrager na de 2de dag, de Englsman Doull. Die volgde in het peleton op 1 minuut. Onbegrijpelijk dan dat de blok EFC-QS renners de voorsprong lietsen slinken. tot 37 seconden bij het ingaan van de laatste lokale ronde van 15 km in Doornik. Tim achtte zijn kans gekomen en trok samen met Pestiaux en De Wortelaar nog es ten aanval. Geen van de 3 renners betekende een echte bedreiging voor de eindoverwinning dus de hoop op een positieve afloop was op dat moment gewettige. Echter kon een groepje van een 10-tal renners met de gele trui Doull aansluiten bij de achtervolgende groep en vanaf dan ging het razendsnel. Op 2 km van de finish waren de 4 vluchters eraan voor de moeite. Gele trui drager Doull bleef dus overeind en won bovendien nog es de eindstprint en dus etappewinst. De rit eindigde net als vorige jaren met eens sprint van een grote groep...... Iets selectiever zou best mogen..... voor Tim. Alle uitslagen en fotos volgen zo snel mogelijk.





Tour de Normandie (24-30 Maart)
Dit was Tim zijn eerste deelname aan deze befaamde rittenkoers, die vooral door het uitstekend deelnemersveld ook zwaar is. Een proloog en 6 ritten op rij zijn het klassieke programma. Wie zich hier kan laten opmerken maakt steevast kans op een profcontract.Naast Team 3M nog 2 andere Belgische ploegen aan de start : de beloften van Lotto-Belisol en Veranda Willems. De proloog in Sain-Lo over 3.6 km met veel bochten was geen spek voor Tim's bek. Nochtans klokte hij halfweg de snelste tijd van het team neer. Daarna ontploften echter de benen en uiteindelijk finishte hij als nr.6 van het team op 28seconden nog van de winnaar. Winst ging naar de Zwitser Stefan Kung van het BMC Development Team. In de eerste rit van Collombelles naar Forges Les Eaux kon de Brit Thomas Moses zich afscheiden en met 17sec. voorsprong op een sprintend peleton finishen. Dankzij de boni seconden nam hij de leiderstrui over. Tim sprintte zich 10de van het nog 90 koppen tellend peleton en dus 11de in de etappe, 1 plaats na ploegmakker Druyts. Ploegmakker Van Zummeren reed talloze kilometers in de aanval met 2 andere renners en veroverde de bergtrui die hij niet meer zou afstaan. De 2de, 3de, 4de en 5de naar Elbeuf-sur-Seine, Argentan , Villers-Bocage en Gouville werden allen gekenmerkt door vroege ontsnappingen waarbij uiteindelijk alles samenkwam en eindigde op een massasprint. Alleen naar Villers-Bocage, op een golvend parcours kon een 4-tal wegrijden waarvan de Pool Wisniowski de sprint won. Tim kende net die dag pech. Eerst reed hij plat en na een lange achtervolging had net toen hij aansloot een valpartij voor hem plaats, wat hem terug tot achtervolgen dwong. Hij finishte in de achtervolgende groep van een 60-tal renners als 39ste. In de andere sprinten probeerde hij zich te mengen met een 14de, 15de en 20ste plaats als resultaat. Doordat elke dag toch flink werd geknald werd het peleton wel telkens uitgedund zodat hij met de slotrit voor de boeg toch op een 45ste plaats stond geklasseerd op 44 seconden van de leider. Alles nog mogelijk dus, was het niet dat in de laatste rit in de beginfase, toen Tim zich niet al te best voelde, een 18-koppige groep wegreed die het peleton niet meer terug zag. De winnaar van de proloog Kung , die hierin aanwezig, pakte op die manier ook de eindzege. Het peleton werd uitgedund tot een 40-tal renners. Tim finishte 35ste en werd uiteindelijk 35ste in de eindklassering op 1min24. De conditie die hij tentoon spreidde laat echter vermoeden dat er een stuk meer in zat en belooft het beste voor de volgende weken. 4 Belgen deden het beter. Olivier Pardini (9de) en Niels Van Dijck (26ste), beide Veranda Willems, Dimitri Peyskens (29ste) van Lotto Belisol en ploegmaat Gerry Druyts (31ste)

Alle uitslagen voorlopig via de site van de organisatie (link in linkerkolom), fotos volgen nog.



Nokere Koerse (19 Maart)
Tim reed al voor de 3de keer lek dit seizoen. Gelukkig in de eerst kilometers van de wedstrijd, maar aan het hoge tempo dat het peleton erop na hield kon hij pas terug voorin het peleton plaats nemen toen reeds 17 renners het hazepad hadden gekozen. Geen enkele 3M renner was mee en dus werd het meehelpen voorin het peleton om de vluchters niet te ver te laten uitlopen en ten slotte te proberen bijbenen. Geen klein bier, want voorin ging Iljo Keisse te keer. Samen met QS ploegmaat Fenn probeerden we Gert Steegmans die eveneens in het groepje zat aan de overwinning te helpen. Het groepje dunde uiteindelijk uit tot 7 en Steegmans ging solo. Jammergenoeg voor hem werd hij net op de finish voorbijgesneld door het peleton waarvan Kenny Dehaes won voor Van Asbroeck en Bouhhanie. Tim kweet zich van zijn taak een werkte hard voor de sprinters van dienst, die hij voorin bracht bij het ingaan van de laatste ronde. Daarna liet hij zich uitzakken om een mogelijke valpartij in elk geval te ontlopen. Dit met het oog op zijn deelname aan de Tour de Normandie waar hij hoopt een goed resultaat neer te zetten. Ploegmakkers Devriendt werd 12d, Juodvalkis 22st en Gerry Druyts 36ste. Tim reed uit als 143ste met de ook al hard gewerkte Stef Van Summeren.

Fotos en uitslag




Kattekoers Ieper (16 Maart)

De kattekoers is de eerst topcompetitie wedstrijd van het seizoen. Met dit seizoen talrijke ex-profs die een stapje terug dienden te zetten en met steeds enkele pro-continentale ploegen + de continentale ploegen aan de start mag dit een zeer hoogstaande competitie worden genoemd. Er gingen al vlug 7 renners in de aanval waaronder ploegmaat Van Summeren en Oost-Vlaming Reynvoet. Verder Steve Bekaert, Sam Lennertz, Tom Dernies en Tom Mertens. Na 2x Rode berg en de Kemmelberg dienden Mertens, Van Summeren en Reynvoet te lossen. Tim reed op de laatste beklimming het gat toe met een 40-tal achtervolgers en ging erna in de tegenaanval met ploegmaat Gerry Druyts en 2 andere renners. Nog voor de Kemmel kregen ze het gezelschap van 7 andere renners en haalden ze de 4 overgebleven vluchters bij. In de kopgroep van 15 bevonden zich eveneens Boris Dron, Gaetan Bille, Zico Waeytens, Matthias Allegaert, de Pool Wisiowski en Daan Mijngheer. Tim kreeg toen te maken met buikkrampen en begon achterin het groepje aan de 2de beklimming van de Kemmel . De laatste meters bevielen hem slecht. Hij diende een gaatje te laten van nauwelijks 5 meter maar kreeg die niet meer dicht. Wachten dan maar op een achtervolgende groep met talrijke toppers zoals o.a. Van Bilsen en Van Tomme. Het groepje mocht sprinten voor de 12de plaats. Tim finishte op 3na laatse hiervan en werd uieindelijk 21ste. Gezien de vele buitenlanders en profs voor hem bekleed hij daarmee echter de 11de plaats in de voorlopige TOPcompetitie. Voorin zonderde de Pool zich samen met een erg goeie Bille en Boris Dron af en won de langgerokken sprint op de kasseien van de Rijsselstraat






3-daagse West-Vlaanderen (7-9 Maart)
Voor het 2de weekend op rij kon Tim aantreden in een profwedstrijd. Het deelnemersveld van de 3-daagse bevat iets minder bekende namen dan dat van Kuurn maar mocht er toch zijn. Het was dan ook 3-dagen op de hoofden van de toeschouwers lopen bij zowel de start als aankomst van de 3 ritten. Op de 1ste dag staat traditioneel de proloog op de dijk in Middelkerke op het programma. Niet echt spek voor Tim's bek en hij legde beslag op een teleurstellende 159ste plaats van de 190 deelnemers. Eerst Thomas DeGendt, daarna Stijn Devolder en Kristof Vandewalle klokten de beste tijd, maar het was uiteindelijk de Est Gert Joeaar die won. Devolder, enkele plaatsen voor Tim gestart riep opzettende wind rond die periode als excuus in, maar dat willen we hier voor Tim niet inroepen.

Proloog Middelkerke (foto Eddy Callewaert)

Niet getreurd, de 2dag zou hij er volop tegenaangaan. Met start in Brugge op zijn verjaardag en een hele rits vrienden als supporters ter plekke leek dit het ideal scenario. Echter op het eind van de Varent sloeg de pech toe. Tim reed lek en kon zo kort voor de Kwaremont niet meer dan helemaal achteraan het peleton aan de beklimming beginnen. De koers barstte nu los en een 60-tal renners dienden af te haken. Voor Tim zat er niets anders op dan in deze groep, op grote achterstand de wedstrijd te beeindigen. Voorin waren we tijdens de lokale ronden in Harelbeke getuige van een (weeral) sterke Stig Broeckx, die eerst in gezelschap van Alphonse Vermote, maar nadien solo, een 20-tal km voor het peleton uitreed. In de laatste kilometers werd hij echter gegrepen en het was de jonge Nederlander Danny Van Poppel (bij de nieuwelingen ooit winnaar van de Omloop Het Nieuwsblad voor Sam "VS") die de sprint won voor Napolitano. Tim reed als een der laatste renners over de eindmeet.

Aan de start in Brugge :

De derde rit, van Nieuwpoort naar Ichtegem, werd gekenmerkt door een lange ontsnapping van 5 renners, waaronder Laurens De Vreese, Bagdonas en Jelle Wallays. Ze konden echter niet standhouden en na de Steenstraat met nog zo'n 40 km voor de boeg werd het peleton op een lint getrokken. Tim zat mooi voorin samen met ploegmaat Egidijus Juovalkis (EJ) en bracht hem op de hoogte te gaan aanvallen. Het sein was een aanval van de Nederlander Wesley Kreder (Wanty) Tim dichtte het gat met de Fransman Houle (AG2R) in het wiel. Even later sloten 10 man aan: Van Landschoot, Van Baarle, Lodewijck, Konovalovas, Van Bilsen, Delfosse, Fenn, Alaphillippe en Ahlstrand. Er stonden nog 3 lokale ronden van 11 km voor de boeg. Even later volgde eens sterk nummer van Guillaume Van Keirsbulck, die in zijn eentje de brug sloeg naar de kopgroep en in de laatse kilometers ook van kop af ervan wegreed. Hij hield een luttele seconde over op het 1ste gedeelte van het uitgedund peleton. Tim deed flink zijn deel in de kopgroep maar moest op anderhalve kilometer dulden dat ze werden bijgehaald. Hij hield echter goed stand voorin en kon nog als 18de finishen



Kuurne-Brussel-Kuurne (3 Maart)
Onder een lentezonnetje mochten de renners zich voorstellen aan Michel Wuyts. Iedereen kreeg de vraag wat hij ging doen in koers. Tim's antwoord was niet verwonderlijk : aanvallen. Jammergenoeg weerhield materiele pech vlak na de start hem om tot daden over te gaan. Na eerst een wielwissel kwam er ten slotte een fietswissel aan te pas en gezien het peleton er door de vele ontsnappingspogingen een hels tempo op na hield kon Tim niet op tijd in de spits van het peleton plaats vatten. Niet getreurd, ploegmakker Vingerling was mee in een ontsnapping met vier die het tot na de Kwaremont zou volhouden. Tim kende een 2de maal pech toen hij voor de voet van de kanarieberg lek reed. Bovendien gebeurde iets verder een valpartij die hem ophield. Na de Kruisberg bevond hij zich logisch nog achterin het peleton. Hij zette toen echter in korte tijd een heel knappe, maar krachten slopende remonte in zodat hij op de Trieux op de 2de rij bovenkwam, in het wiel van Van Avermaet en Van Marcke. Nadien ging het razendsnel richting Kwaremont, dit door de Belkin renners die duidelijk de schifting wilden voeren. Er zonderde zioh zo een groepje af waarin Tim zich dus bevond. Door een verkeerd inschatten van een bocht kwam hij echter aan de rekker te hangen en moest ten slotte afhaken en post vatten bij de achtervolgers. Niet getreurd want net voor de Oude Kwaremont kwam de ganse groep weer terug. Door echter te ver te zitten op de Kwarmont moest hij effen te voet en zo zat zijn koers er eigenlijk op. Voorin reden immers een 10-tal renners weg en splitte de rest in 2 groepen. Tim bevond zich in de 2de groep waarin hij uiteindelijk ook finishte als 92ste. Voorin won Tom Boonen de sprint voor Moreno Hofland en Sep Van Marcke. Lampaert finishte 4de, Vandenberg 5de, Wijnants 6de, Guillaume Van Keirsbulck 7de, nog gevolgd door Nilkolas Maes, Trentin en Van Summeren.


De uitslag

Voorstelling bij Michel Wuyts





Clubkampioenschap Ingelmunster (23 Februari)
Niet minder dan 135 renners aan de start. 6 clubs waaronder 3M, EFC-Quickstep, Abutriek, Soenens en Geldhof, aangevuld met wat enkelingen. Reeds in de eerste van 19 ronden (goed voor in totaal 123 km) koos Tim voor de aanval. Dit in gezelschap van Jonas Viane en Daan Mijngheer : 2 hardrijders dus. Een ronde verder kregen ze het gezelschap van Joeri Calleeuw, Maxim Farazijn en Allesandro Soenens. De 6 bouwden een voorsprong op van maximum 1 minuut maar na anderhalf uur koers waren ze eraan voor de moeite. Na de hergroepering regende het aanvallen en de groep werd langzaam uitgedund. Met nog 3 ronden voor de boeg vormde zich definitief een kopgroep van 12 renners waarbij niet minder dan 8 renners van EFC. Behalve Tim was 3M enkel de Nederlander Jaap De man mee. Soenes was vertegenwoordigd met Axel De Corte en Matthias Allegaert. Tim probeerde de groep uit te dunnen en slaagde daar ook in. Maar hij kreeg enkel 4 EFC renners mee. Bij het ingaan van de laatste rond viel hij nog maar es aan. Enkel Martijn De Greve volgde, maar met een overwicht van 4 EFCers stuurden ze op een hergroepering aan. Ten slotte moest Tim het hoofd buigen toen diep in de finale Van Reyten er vandoor ging gevolgd door De Greve. In de sprint om de 3de plaats moest hij nipt de duimen leggen tegen de snelle Maxim Farazijn. Aime De Gendt werd 5de. EFC finishte met niet minder dan 7 renners in de top-10. Geslaagd debuut voor Tim in elk geval, en dat na de verkenning van de zware heuvelzone van Kuurne gisteren. De fotos en de uitslag.

Eveneens verslag op FOCUS WTV:


http://www.focus-wtv.tv/wielrennen